رایانه هیدرولیکی شوروی پیشگام محاسبات پیش از الکترونیک بود.

در عصر مدرن، رایانه‌های با کارایی بالا به عنوان ستون فقرات تحقیقات علمی و طراحی مهندسی عمل می‌کنند. با این حال، تعداد کمی ممکن است تصور کنند که مدت‌ها قبل از وجود رایانه‌های الکترونیکی، خود آب می‌توانست برای حل مسائل پیچیده ریاضی استفاده شود.

در سال 1936، در زمانی که محاسبات الکترونیکی هنوز در مراحل ابتدایی خود بود، مهندسان شوروی راه‌حلی مبتکرانه ابداع کردند: «انتگرال‌گیر آب»، یک رایانه آنالوگ کاملاً کاربردی که از دینامیک سیالات برای محاسبه پاسخ معادلات دیفرانسیل جزئی استفاده می‌کرد. این یک مفهوم علمی تخیلی نبود، بلکه ابزاری عملی برای مقابله با چالش‌های مهندسی دنیای واقعی بود.

این دستگاه بر اساس اصل قیاس هیدرولیکی عمل می‌کرد. با تنظیم دقیق شیرها و دوشاخه‌ها در یک شبکه به هم پیوسته از لوله‌ها، مهندسان می‌توانستند نرخ و حجم جریان آب را دستکاری کنند تا متغیرها را در معادلات به صورت ریاضی مدل‌سازی کنند. هر لوله نشان‌دهنده یک پارامتر خاص بود و طراحی سیستم تضمین می‌کرد که تعاملات بین جریان‌ها، روابط موجود در معادلات در حال حل را منعکس می‌کند. راه‌حل‌ها به عنوان سطوح آب قابل اندازه‌گیری در لوله‌های تعیین‌شده ظاهر می‌شدند.

در حالی که سرعت و دقت محاسباتی انتگرال‌گیر آب در مقایسه با رایانه‌های دیجیتال مدرن ناچیز است، این دستگاه به عنوان گواهی بر نبوغ انسانی در عصری با منابع فناوری محدود است. این نوآوری اولیه نه تنها رویکردی جدید برای محاسبات مهندسی ارائه کرد، بلکه نشان‌دهنده پیگیری بی‌وقفه حل مسئله توسط پیشگامان اولیه علمی بود. امروزه، این دستگاه به عنوان یک پاورقی جذاب در تاریخ محاسبات باقی مانده است - یادآوری این نکته که نوآوری اغلب از منابع غیرمنتظره سرچشمه می‌گیرد.